Wersja elektroniczna Bibliografii Historii Polskiej, opracowana przez Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk i Instytut Pamięci Narodowej, zawiera te same dane, co kolejne roczniki wydawane w formie książkowej przez Instytut Historii PAN. Aktualnie wersja elektroniczna pozwala na wyszukiwanie danych w rocznikach 1988–2007. W 2010 r. planowane jest stopniowe zdigitalizowanie roczników 1980–1987.

Ogólnopolską Komputerową Bazę Grobów tworzy zespół pracowników Rady OPWiM i Urzędów Wojewódzkich w całej Polsce. Prace trwają, ciągle napływają nowe informacje i zdjęcia o obiektach, które wymagają inwentaryzacji.

Celem serwisu fotograficznego XX wieku jest gromadzenie i opracowanie zbioru fotografii z zakresu historii społecznej XX wieku z terenu Polski i Europy Środkowo-Wschodniej, ratowanie zagrożonych zbiorów, udostępnianie i upowszechnianie zgromadzonych kolekcji. Na stronie są dostępne fotografie ze zbiorów Ośrodka KARTA, Polskiej Agencji Prasowej PAP, Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego oraz zdjęcia dodane przez osób prywatnych. Strona oferuje wyszukiwarkę tematyczną.

Fototeka Muzeum Powstania Warszawskiego liczy blisko 5000 fotografii archiwalnych i stale jest powiększana. Prezentujemy fotografie dokumentujące Powstanie Warszawskie oraz ukazujące Warszawę z lat 1935 -1946. Umieszczamy tu fotografie określonych autorów, do których uzyskaliśmy autorskie prawa majątkowe. Wyjątek stanowią fotografie nieznanych autorów niemieckich.

W zasobie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy znajdują się dane dotyczące osób, których ciała zostały ekshumowane na terenie Warszawy w latach 1945-1947. W czasie okupacji i powstania warszawskiego znaczna cześć ofiar nie została pochowana na cmentarzach. Do zwłok dołączano pojemnik z informacjami (imię, nazwisko, adres zamieszkania, rok urodzenia). Po zakończeniu wojny rozpoczęto ekshumacje, które zakończyły się w 1947 r. pochowaniem zmarłych na warszawskich cmentarzach. Za każdym razem sporządzano listę ekshumowanych, przepisując zawarte w pojemnikach informacje. Na podstawie list Archiwum Państwowe m.st. Warszawy sporządziło internetową bazę danych zawierającą 15163 imion i nazwisk oraz sygnatury dokumentów przechowywanych w Archiwum Państwowym m.st. Warszawy.

Strona zawiera w formacie PDF Księgę Cmentarną Polskiego Cmentarza Wojennego (Katyń, Charków, Miednoje, Bykownia) zawierającą biogramy wszystkich znanych dotąd ofiar.

Archiwum Historii Mówionej to największy w Polsce zbiór relacji biograficznych oraz innych archiwalnych świadectw, obejmujących niemal cały XX wiek. Zbiór obejmuje około 3,5 tysiąca nagrań audio i 90 wideo. Pierwsze nagrania pochodzą z 1987 roku, kiedy to zainicjowany przez środowisko KARTY ruch społeczny – Archiwum Wschodnie – rozpoczął niezależną od komunistycznych władz akcję nagrywania wspomnień mieszkańców dawnych Kresów Wschodnich, obywateli polskich represjonowanych przez sowieckie władze. Po 1989 roku relacje biograficzne nagrywane były w ramach Ośrodka KARTA, który w 2003 roku powołał wydzielony program Historia Mówiona. Efektem działania programu jest wciąż powiększający się zbiór nagrań AHM. Zbiór od 2006 r. jest częścią Medioteki Domu Spotkań z Historią (DSH).

Głównym zadaniem powstałego 2004 r. Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego jest utrwalenie relacji kilku tysięcy żołnierzy Armii Krajowej – uczestników Powstania Warszawskiego, żyjących dzisiaj w Polsce i za granicą. W tej chwili Archiwum przeprowadziło ponad 2000 wywiadów z uczestnikami Powstania Warszawskiego. Wszystkie relacje są utrwalane w wersji elektronicznej i publikowane na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego. Zapisy filmowe rozmów będą też sukcesywnie udostępniane w czytelni Muzeum. Obok archiwizacji rozmów z kombatantami, Archiwum Historii Mówionej przygotowuje także wydawnictwa multimedialne i książkowe wykorzystujące zebrane nagrania.

Program INDEX to realizowany pod patronatem Rady Europy międzynarodowy program, którego głównym celem jest gromadzenie informacji o źródłach do historii Polski przechowywanych w archiwach zagranicznych. Program jest wciąż kontynuowany, ze szczególnym naciskiem nad informacją o Polakach Zamordowanych i Represjonowanych przez Hitlerowców za Pomoc Żydom.

Celem programu jest stworzenie imiennej bazy danych, zawierającej wszystkie możliwe do uzyskania informacje o ofiarach i prześladowaniach niemieckich wobec obywateli polskich w latach 1939-1945. Wynikiem programu będzie zebranie w jednym miejscu rozproszonych, często w ogóle dotąd niedostępnych danych o osobach, które stały się ofiarami agresji nazizmu. Pochodzą one z dokumentów archiwalnych przechowywanych w instytucjach zajmujących się problematyką II wojny światowej, a także bezpośrednio od ofiar i ich rodzin.

Archiwum Solidarności utworzono w ramach konspiracji, ale bez formalnego związku z jakąkolwiek z istniejących podziemnych struktur. Zadanie archiwum polegała na gromadzeniu, opracowywaniu i udostępnianiu - w nielegalnym "drugim obiegu" - dokumentów, relacji i analiz. Udało się zebrać znaczącą część podstawowych dokumentów "Solidarności" (m.in. zapisy magnetofonowe I Krajowego Zjazdu Delegatów, posiedzeń Komisji Krajowej), a także zachęcić dziennikarzy i historyków do opisania poszczególnych wydarzeń i opracowania relacji. Od 1984 roku seria "Archiwum Solidarności" zaczęła się pojawiać w - jak to wówczas mówiono - "punktach kolportażu". Stałym partnerem była Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA, największe wydawnictwo konspiracyjne. Do 1990 roku wydano 24 książki. W 1991 roku powstało Stowarzyszenie Archiwum Solidarności, które przejęło dorobek i zbiory poprzedniego, nielegalnego archiwum. Dzisiaj wszystkie zbiory archiwalne zostały zdeponowane w Archiwum Opozycji Ośrodka KARTA (kolekcja "Solidarność - narodziny ruchu").

Spis Powstańców śląskich zweryfikowanych przez Związek Powstańców Śląskich w latach 1936-1939, na stronach Pracowni Historii Powstań Śląskich w Muzeum Śląskim w Katowicach.

„Indeks Represjonowanych” to jedyny w Polsce program badawczy zajmujący się całościową imienną dokumentacją losów obywateli polskich represjonowanych przez organa władzy sowieckiej w latach 1939–56.  Program realizowany jest od stycznia 1988 przez Archiwum Wschodnie, a następnie Ośrodek KARTA. Komputeryzowane dane z ankiet personalnych represjonowanych, a z czasem też zbiorowych materiałów źródłowych wypełniają bazę danych „Indeksu”. Baza ta, dostępna jedynie w siedzibie KARTY, liczy obecnie ok. 950.000 biogramów (każda informacja źródłowa wprowadzana jest do bazy oddzielnie, zatem jedna osoba może występować kilkakrotnie).

Baza danych jest wynikiem inwentaryzacji przeprowadzonej w 2006 r.-2009 r. W bazie znajdują się już obecnie wszystkie zebrane na cmentarzu dane. Do końca 2010 r. wprowadzono do bazy korektę danych oraz uzupełniono ją o materiały archiwalne.