Książka ta analizuje związek między oficjalnymi naukami Kościoła dotyczącymi „pożądanych” i zakazanych form zachowań seksualnych z jednej strony a codzienną praktyką z drugiej. Nacisk kładziony jest na perspektywy „od dołu”. Od samego początku chrześcijaństwo próbowało regulować życie miłosne swoich wiernych. Rosnący wpływ duchowieństwa na instytucje państwowe i wprowadzenie chrześcijańskiej etyki seksualnej odcisnęły swoje piętno na prawie, edukacji i normach społecznych. Jednak codzienne życie większości wiernych miało niewiele wspólnego z normami seksualnymi propagowanymi przez duchownych. Obszar Polski jest szczególnie interesujący, ponieważ przez wieki współistniały tam różne wyznania chrześcijańskie oraz różne grupy etniczne o różnych normach kulturowych. Ponadto niniejszy zbiór artykułów dotyczy różnych grup społecznych, takich jak chłopi, duchowni czy mieszkańcy miast, od wczesnego średniowiecza do końca XX wieku, i obejmuje różne rodzaje źródeł oraz podejścia metodologiczne.

Ta długoterminowa perspektywa pokazuje skutki i wpływ nauk kościelnych w długim okresie czasu i podkreśla czynniki społeczne, które zarówno kształtowały dyskurs na temat seksualności, jak i wskazywały na zmieniającą się władzę Kościoła.

Zbiór ten jest wynikiem konferencji, która odbyła się w listopadzie 2022 r. w DHI w Warszawie i analizuje relacje między oficjalnymi naukami kościołów dotyczącymi „pożądanych” i zakazanych form zachowań seksualnych z jednej strony a codzienną praktyką z drugiej, koncentrując się na perspektywach „od dołu”. Od samego początku chrześcijaństwo próbowało regulować życie miłosne swoich wiernych. Rosnący wpływ duchowieństwa na instytucje państwowe oraz wprowadzenie chrześcijańskiej etyki seksualnej odcisnęły swoje piętno na prawie, edukacji i normach społecznych. Jednak codzienne życie większości wiernych miało niewiele wspólnego z normami seksualnymi propagowanymi przez duchownych.

Michael Zok jest pracownikiem naukowym Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie. Jego zainteresowania badawcze obejmują historię seksualności i mediów oraz historię porównawczą.

Jaśmina Korczak-Siedlecka była do lutego 2024 r. pracownikiem naukowym w DHI w Warszawie. Obecnie prowadzi badania w Instytucie Historii Uniwersytetu w Uppsali w Szwecji nad historią płci, historią przemocy i historią religii w Polsce wczesnej nowożytności.