Mykoła Riabczuk – pracownik naukowy Instytutu Badań Politycznych i Narodowościowych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy oraz badacz wizytujący w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie. Jest autorem licznych publikacji naukowych, w tym przetłumaczonych w Polsce – „Od Małorosji do Ukrainy” (2002), „Dwie Ukrainy” (2004, drugie wyd. 2006), „Ogród Metternicha” (2011, drugie wyd. 2024), “Ukraina. Syndrom postkolonialny” (2015), “Poprzednie życie” (2017),  “Czternasta od końca. Opowieści o współczesnej Ukrainie” (2022). Jego praca została wyróżniona szeregiem nagród krajowych i międzynarodowych, m.in. nagrodą specjalną im. Jerzego Giedroycia, medalem “Bene merito” polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych za znaczący wkład w pojednanie polsko-ukraińskie (2008) oraz najważniejszą nagrodą im. tarasa Szewczenki w dziedzinie sztuki i literatury za zbiór “leksykon nacjonalisty i inne eseje” (2022).

W latach 2014-2018 był przewodniczącym ukraińskiego PEN Clubu, obecnie ma tytuł prezesa honorowego. W ramach jego stypendium w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie pracuje nad projektem badawczym “Polish and German Discourses on the Russian War in Ukraine: Historical Frames, References, and Interpretations”.