Marian Turski urodził się w roku 1926, roku zamachu majowego, a jego pierwsze lata życia przypadły na czas rosnących tendencji autorytarnych, wielkiego kryzysu gospodarczego i coraz powszechniejszych nastrojów antysemickich, które ujawniały się chociażby w szkołach i na uniwersytetach. Działo się tak nie tylko w Polsce, lecz w całej Europie. Rosnące w siłę ideologie totalitarne i ostry konflikt między lewicą a prawicą kształtowały rzeczywistość „europejskiej wojny domowej”, a w latach trzydziestych niepokój budziło zwycięstwo nazistów w Niemczech, stalinowskie porządki w Rosji i wojna domowa w Hiszpanii.

Jednocześnie był to czas burzliwych przemian modernizacyjnych, niebywałego rozwoju polskiej i żydowskiej kultury oraz marzeń modernistów o nowym, wspaniałym świecie. Na scenę wchodziło młode pokolenie z jego radykalizmem, wiarą w przyszłość i entuzjazmem. 

Szybko zachodzące zmiany, napięcia etniczne, rosnące konflikty społeczne i polaryzacja polityczna stawiała ludzi przed decyzją: reagować czy stać z boku? Angażować się czy obojętnieć? Iść w stronę radykalizmu czy szukać kompromisu? O tym, jak na pytania te odpowiadali sobie ludzie w okresie międzywojennym, dyskutować będziemy w gronie historyków i socjologów. 

Jakub Halcewicz (Polityka) - prowadzenie

Kamil Kijek (Uniwersytet Wrocławski)

Anna Mueller (University of Michigan)

Iza Mrzygłód (Niemiecki Instytut Historyczny w Warszawie)

Współorganizatorzy: NIH w Warszawie, tygodnik Polityka, Warszawa-Śródmieście

Miejsce:

Dom Kultury Śródmieście

Dom w Alejach, Aleje Jerozolimskie 2, 00-375 Warszawa