Wystawa: Wspólne przestrzenie. Migracje edukacyjne w kontekście zimnej wojny

Byliśmy bardzo dumni z faktu, że uczy nas ekipa zagranicznych wykładowców wspomina polskich nauczycieli Waed Radhi, były student architektury na Uniwersytecie w Mosulu.

Ten przyjazd, to zetknięcie z kulturą, z obyczajowością tu w Europie, bo Polska to przecież część Europy, dużo wniosło nie tylko w moją działalność artystyczną - opowiada Majid Jammoul, jeden z pierwszych syryjskich studentów na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. 

Kiedy w drugiej połowie lat 50. XX wieku otwierał się nowy rozdział w stosunkach między blokiem wschodnim a krajami tzw. Trzeciego Świata Polska stała się jednym z istotnych ośrodków edukacyjnych. Państwa socjalistyczne intensywnie współpracowały na wielu polach z krajami Afryki Północnej oraz Bliskiego Wschodu, ale dotychczasowe publiczne debaty, badania i projekty w dużej mierze skupiały się na analizie ówczesnej współpracy politycznej, na wymianie handlowej oraz infrastrukturalnej, a ich bohaterami byli inżynierowie, pracownicy biur projektowych i przedsiębiorstw handlu zagranicznego. Mniej uwagi poświęcano twórcom kultury czy byłym studentom kierunków artystycznych.

Wystawa Wspólne przestrzenie. Migracje edukacyjne w kontekście zimnej wojny to opowieść o międzynarodowych relacjach w obszarze kultury, o przepływie idei i doświadczeniach ludzi kultury i sztuki. Ta opowieść wykracza poza zwykły transfer wiedzy i bilateralne umowy edukacyjne. Z jednej strony wprowadza odbiorców w ówczesny kontekst społeczny, nakreśla skalę tej wymiany, jej wielostronny i złożony charakter, ale najważniejsi są jej bohaterowie. Artyści, ludzie kultury, architekci - to ich historie pokazują, w jaki sposób międzynarodowa współpraca edukacyjna stała się sposobem na budowanie trwałych relacji oraz instytucjonalnych związków i międzyludzkich przyjaźni. Przeprowadzone w ramach projektu badawczego wywiady historii mówionej pozwoliły autorom wystawy nakreślić sylwetki arabskich uczestników wymiany naukowej. W tym gronie znaleźli się, między innymi, palestyński fotograf Mahmoud Dabdoub, który studiował w Lipsku, egipska baletnica Magda Saleh, stypendystka w moskiewskiej Akademii Baletu Balszoj czy pochodzący z Syrii rzeźbiarz i medalier Majid Jammoul, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Wystawa jest częścią międzynarodowego projektu badawczego Kontakty naukowe w przestrzeni ideologicznej: studenci z Bliskiego Wschodu w bloku wschodnim (1950–1991). Projekt ten został poświęcony stosunkom akademickim między Bliskim Wschodem a blokiem wschodnim w kontekście zimnej wojny.

Wystawę Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie będzie można oglądać w Muzeum Etnograficznym w Warszawie od 15 lutego 2022 roku do 27 marca 2022 roku. Zaplanowane są liczne wydarzenia towarzyszące, debaty panelowe, wykłady i pokazy filmowe.

Plakat

Ulotka

 

Informacja o wystawie na stronie Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie:

ethnomuseum.pl/wydarzenia/wspolne-przestrzenie-wystawa-czasowa/

 

 

 

 

25
maj
Kolokwium
Łukasz Krzyżanowski: Życie codzienne i relacje władzy na polskiej wsi podczas okupacji niemieckiej i Zagłady
Czytaj więcej